(غَ) (اِمر.) خانه تابستانی.

(اِمر.) خانواده، دودمان.

[ معر. ] (اِمر.)
۱- خانه، سرا.
۲- محلی که درویشان و مرشدان در آن سکونت کنند و رسوم و آداب تصوف را اجرا نمایند.

(اِمر.) نک خانقاه.

(نِ یا نَ) (ص نسب.)
۱- منسوب و مربوط به خانه.
۲- آن چه در خانه تهیه کنند.
۳- حیوانی که در خانه نگهداری شود.

(نُ) (حامص.) عشقبازی و آمیزش جنسی با زنانی که همسر شخص نیستند.

(نْ یا نُ) (اِمر.) نک خان و مان.

(~.) (ص فا.) امری که سبب از بین رفتن خانمان شود، خانمان برانداز.