(خَ جَ) [ ع. ] (اِمص.) شرمساری، شرمندگی.
(خَ جِ) [ ع. ] (ص.) شرمنده، شرمسار.
(خَ) [ ع. ] (ص.) شرمگین، شرمسار.
(خِ لَ) [ ع. خجله ] (اِمص.) شرمندگی، شرمساری.
(خَ) [ ع. ] (ص.) شرمگین، شرمنده.
(خُ) (ص.) ۱- خوب، نیک. ۲- زیبا، خوبرو.
(خَ دّ) [ ع. ] (اِ.) چهره، رخسار. ج. خدود.
(خُ) [ په. ] (اِ.) ۱- آفریننده جهان. ۲- مالک، صاحب.
(~. مُ)(ص مر.)مرحوم، شادروان، مغفور. (در مورد مرده گویند).
(~. پَ رَ) (ص فا.) آن که خدا را پرستش کند.