(خِ) [ ع. ] (اِ.) دوست، یار. ج. اخدان.

(خَ دَ) (اِ.) درختی است با چوبی بسیار سخت و محکم که از آن نیزه و تیر و زین اسب درست کنند.

(خَ) (اِ.) آب دهان، بزاق.

(خَ)۱ – (ص.)آشفته، پریشان.
۲- آزرده – خاطر از حسد.
۳- (اِ.) رشک، حسد.
۴- غصه، اندوه.

(خَ عَ) [ ع. خدیعه ] (اِ.) فریب، دستان، افسون. ج. خدایع.

(خَ) [ په. ] (اِ.) پادشاه.