(خَ رَ) [ ع. ] (اِ.) تباهی خرد در اثر پیری.

(خَ رَ تَ)(اِ.)۱ – جانور موذی و زیانکار مانند مار، عقرب.
۲- حیوان زیانکار اهریمنی.

(خَ فَ) (اِ.) جرقه (آتش)، برق (آتش).

(خُ فِ یا فَ) [ معر. ] (اِ.) گیاهی است از تیره‌ای به نام خرفه، جزو رده جداگلبرگ‌ها، گلبرگ‌هایش سفید یا زرد و تخم‌های آن ریز و سیاه است. تخم آن در پزشکی به کار می‌رود. پرپهن، فرفهن، فرفین، بوخله، خفرج و بقله الحمقاء نیز گویند.

(خَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) پاره کردن، درانیدن.
۲- (اِ.) درز، شکاف، رخنه.

(خَ رَ) [ ع. ] (اِ.) جِ خرقه.

(خَ یا خُ) [ ع. ] (اِ.)
۱- نادانی، ضعف رای.
۲- درشتی.