خرقه باز
(~.) (ص.) (کن.) عاشق، شیدا، مرید.
خرقه سوختن
(~. تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
۱- بی اعتنایی به نام و ننگ و بی اعتبار داشتن آن.
۲- ترک ریا کردن.
۳- نهایت شوق و وجد.
خرک
(خَ رَ) (اِمصغ.)
۱- خر کوچک.
۲- چهارپایهای چوبین که در ورزش آن را به کار برند.
۳- آلتی کوچک، استخوانی یا چوبی، که روی کاسه تار نصب کنند و سیمهای تار را روی آن عبور دهند.
