خفچه

(خَ چِ) (اِ.) شوشه زر و سیم، طلا و نقره گداخته که در ناوچه آهنین ریخته باشند.

    خفرق

    (خَ رَ) (ص) نک خَفْرگ.

      خفرگ

      (خَ رَ) (ص.)
      ۱- پلید، گنده.
      ۲- سست – رگ، بی غیرت.

        خفض

        (خَ) [ ع. ] (اِ.)
        ۱- (مص م.) فرود آوردن.
        ۲- (اِمص.) فراخی عیش، خوشگذرانی.

          خفقان

          (خَ فَ) [ ع. ]
          ۱- (مص ل.) تپیدن.
          ۲- (اِمص.) تپش دل، اضطراب.
          ۳- جو ترس و وحشت، اختناق.

            خفه

            (خَ فِ) [ په. ] (ص.) = خپه. خبه:
            ۱- گلو فشرده، کسی که به خفگی دچار شده باشد.
            ۲- تاریک، دلگیر.
            ۳- دارای رطوبت و گرما یا آلودگی زیاد.
            ۴- (عا.) ساکت باش.

              خفی

              (خَ) [ ع. ] (ص.)۱ – نهان، پنهان.
              ۲- گوشه – گیر.

                پیمایش به بالا