خلق

(خُ) [ ع. ] (اِ.) خوی، عادت، ج. اخلاق.

    خلق

    (خَ لَ) [ ع. ] (ص.) کهنه، ژنده. ج. خلقان.

      خلق

      (خَ) [ ع. ]
      ۱- (مص م.) آفریدن.
      ۲- (اِمص.) آفرینش.۳ – (اِ.)آفریده، مخلوق.۴ – مردم، انسان.

        خلقان

        (خَ) [ ع. ] (ص. اِ.) جِ خَلَق ؛ کهنه‌ها، ژنده‌ها.

          خلل

          (خَ لَ) [ ع. ] (اِمص.)
          ۱- تباهی، فساد.
          ۲- پراکندگی، تفرق.

            خلم

            (خِ) (اِ.)
            ۱- خلط غلیظی که از بینی آدمی و جانوران ریزد؛ آب بینی ستبر.
            ۲- گل تیره چسبنده.

              خلنجبین

              (خِ لَ جَ) [ ع – فا. ] (اِمر.) شربتی که از سرکه و انگبین یا شکر و قند سازند؛ سکنجبین.

                پیمایش به بالا