(خُ لُ وّ) [ ع. ] (مص ل.)
۱- خالی شدن، تهی گشتن.
۲- تنها بودن.

(خَ وَ) [ ع. خلوه ]
۱- (مص ل.) تنها نشستن، تنهایی گزیدن.
۲- (اِمص.) تنهایی، انزوا.
۳- کم رفت و آمد، کم جمعیت.

(نِ) [ ع – فا. ] (اِمر.)
۱- جای آسایش.
۲- اطاق مخصوص.
۳- شبستان.
۴- نمازخانه.

(~.) [ ع – فا. ] (ص نسب.)
۱- محرم.
۲- گوشه نشین.

(خُ) [ ع. ] (مص ل.) همیشه بودن، جاوید بودن.

(خُ) [ ع. ] (اِمص.)
۱- پاکی، بی آلایشی.
۲- یکدلی.

(خَ دَ) (مص ل.) فرو رفتن چیزی نوک تیز در چیز دیگر.