خیر

(خَ) [ ع. ]
۱- (اِ.) نیکویی.
۲- پاداش، پاداش نیک.
۳- (ص.) صواب.
۴- بابرکت.

    خیر

    (خَ یِّ) [ ع. ] (ص.) نیکوکار، سخت نیک.

      خیر

      (خِ) (ص.)
      ۱- خیره، سرگشته.
      ۲- عبث، بیهوده.

        خیرات

        (خِ) [ ع. ] (ص. اِ.) جِ خیره ؛ کارهای نیکو، اعمال پسندیده.

          خیرخواه

          (خِ یا خَ. خا) [ ع – فا. ] (ص فا.) آن که نیکی دیگران را خواهد، خیراندیش.

            خیره

            (~.) [ ع. خیره ] (ص.)
            ۱- نیکو، نیکوکار.
            ۲- منتخب، برگزیده.
            ۳- کار نیک ؛ ج. خیرات.

              پیمایش به بالا