(~. زَ دَ) (مص م.)
۱- باد زدن به آتش برای شعله ور ساختن.
۲- کنایه از: کمک کردن به برپایی فتنه و آشوب.

(~. گِ. کَ دَ) (مص ل.) آماده شدن برای ترک کردن و رفتن.

(~.) (ص فا.)
۱- باعث گرفتاری و ماندگی.
۲- آن چه که شخص را وادار به حمایت و نگهداری از کسی یا چیزی می‌کند.

(~.) (ص مر.) دارای وسعت، گسترده.

(مَ) (ص نسب. اِمر.) سرانداز زنان، مقنعه.

(وَ) (اِمر.)
۱- سبد
۲- پاروی بزرگ برف روبی.

(ص مر.) شکارچی.

۱ – ریشه دانستن.
۲- (فع.) مفرد امر حاضر از «دانستن»
۳- (ص فا.) در ترکیبات به معنی «داننده» آید: حساب دان، ریاضی دان. قدردان.