(دِ رُ گَ) (ص.) درو کننده.
(~.) (اِ.) دعایی که زردشتیان خوانند و بر خوردنیها دمند و سپس خورند.
(دَ) (اِ.) داخل، میان چیزی.
(دُ وَ) [ په. ] (اِمر. ص مر.) کافر، بی دین، مرتد.
(دَ وَ) (اِمر.) چنگک، قلاب.
(دَ رُّ نَ) [ ع. ] (اِمر.) بچه و فرزند، زاد و ولد، زه و زاری.
(دَ نَ یا نِ) [ سنس. ] (اِ.) ۱- کمان حلاجی. ۲- هر چیز که به شکل کمان باشد. ۳- قوس قزح.
(دِ رَ دَ) (مص م.) درو کردن.
(دَ زِ) (اِ.) نک دریوزه.
(دَ) [ په. ] (ص.) ۱- فقیر، تهیدست. ۲- صوفی، قلندر.
