(دَ دِ) (ص مف.) ۱- پاره شدن. ۲- (ص.) (عا.) بی شرم، پررو.
(دِ یا دَ)(اِ.)۱ – افسوس، اسف. ۲- کلمهای که در حسرت و افسوس استعمال شود.
(~. خُ دَ) (مص ل.) متأسف شدن، حسرت خوردن.
(~. تَ) (مص م.) مضایقه کردن چیزی از کسی.
(~.) (شب جم.) ای دریغا! ای افسوس.
(دِ رِ) [ انگ. ] (اِ.) مته برقی.
(دَ) (اِمر.) ۱- چهارچوب درِ خانه. ۲- چهار طرف در خانه.
(دَ زِ) (حامص.) ۱- فقیری، بینوایی. ۲- گدایی.
(دَ زِ) (اِ.) ۱- فقر، تهیدستی. ۲- گدایی.
(دَ) (اِ.) گدا، درویش.
