اسم اجاره (اِ رِ) [ ع. اجاره ] ۱- (مص م.) پناه دادن، به فریاد رسیدن. ۲- به مزد گرفتن. ۳- (اِ.) کرایه.
اسم مرکب اجاره بها (~. بَ) [ ع – فا. ] (اِمر.) پول و بهایی که در برابر اجاره کردن جایی به صاحب آن میپردازند، مال الاجاره.
اِمصغ اجاره نامچه (~. چِ) [ ع – فا. ] (اِمصغ.) سندی که برای انجام اجاره تنظیم و منعقد میشود، اجاره نامه.