اثیر

( اَ) [ معر. ] (اِ.) به باور قدما کره آتش که بالای کره هواست، سیالی رقیق و بی وزن است.

    اثیم

    ( اَ) [ ع. ] (ص.) گناهکار، بزه کار.

      اجابت

      (اِ بَ) [ ع. ] (مص م.)
      ۱- پاسخ دادن، جواب دادن.
      ۲- قبول کردن، پذیرفتن.

        اجاده

        (اِ دِ) [ ع. اجاده ] (مص م.)
        ۱- نیک کردن.
        ۲- نیک گفتن.
        ۳- نیکو گردانیدن.

          اجاره

          (اِ رِ) [ ع. اجاره ]
          ۱- (مص م.) پناه دادن، به فریاد رسیدن.
          ۲- به مزد گرفتن.
          ۳- (اِ.) کرایه.

            اجاره بها

            (~. بَ) [ ع – فا. ] (اِمر.) پول و بهایی که در برابر اجاره کردن جایی به صاحب آن می‌پردازند، مال الاجاره.

              اجاره نامچه

              (~. چِ) [ ع – فا. ] (اِمصغ.) سندی که برای انجام اجاره تنظیم و منعقد می‌شود، اجاره نامه.

                پیمایش به بالا