(اِمر.) آشی که در آن ماست ریزند، آش ماست.

(اِمر.) ته نشستی که پس از گداختن روغن و کره در ته ظرف باقی ماند.

(دُ) [ تر. ] (ص مر.) = دوغلو: دو کودک که همزمان از یک شکم زاییده شوند.

(دُ) (اِمر.) مقراض، جلمان.

(دُ) (اِمر.) اولین شعبه از شعب بیست و چهارگانه موسیقی است و آن از اسامی دساتین است که پارسیان نهاده‌اند.

(دَ وَ) (اِ.) (عا.) مماطله، تأخیر در اجرای امری.

(دُ) (اِ.)
۱- ظرف چرمین یا فلزی که با آن آب کشند.
۲- ظرفی که در آن شیر دوشند.
۳- سبد.
۴- برج دلو.
۵- (کن.) آلت رجولیت.