ذلق

(ذِ لِ) [ ع. ] (ص.) چیره زبان، تیززبان.

    ذلول

    (ذَ) [ ع. ] (ص.) رام، مطیع. ج. اذله و ذُلُل.

      ذلیل

      (ذَ) [ ع. ] (ص.) خوار، زبون. ج. اَذِلاّ ء یا اَذِلّه. ؛ ~ مرده دشنامی است کسان را.

        ذماء

        (ذِ) [ ع. ]
        ۱- (مص ل.) جنبیدن، حرکت کردن.
        ۲- قوی تر گردیدن.
        ۳- آشکار کردن قوت دل را.
        ۴- (اِ.) قوت دل، رمق.

          ذمام

          (ذِ) [ ع. ] (اِ.)
          ۱- حق، واجب.
          ۲- حرمت، آبرو.
          ۳- زینهار، امان.

            ذمایم

            (ذَ یِ) [ ع. ذمائم ] (اِ.) جِ ذمیمه. نکوهیده‌ها.

              پیمایش به بالا