رجاف

(رُ) [ ع. ] (اِ.) آواز و صدای کوس و نقاره.

    رجال

    (رِ) [ ع. ] (اِ.)جِ رجل.
    ۱- مردان.
    ۲- بزرگان.

      رجال الغیب

      (رِ لُ لْ غَ) [ ع. ] (اِمر.) هفت تن از مردان خدا که زنده‌اند ولی به چشم جهانیان دیده نمی‌شوند.

        رجاله

        (رَ جّ لِ) [ ع. رجاله ] (اِ.) جِ راجل.
        ۱- پیادگان.
        ۲- اوباش، فرومایگان.

          رجب

          (رَ جَ) [ ع. ] (اِ.) ماه هفتم از سال قمری.

            رجز

            (رَ جَ) [ ع. ] (اِ.)
            ۱- شعری که به هنگام جنگ هر یک از طرفین در ستایش قوم و افتخارات خویش می‌خوانند.
            ۲- یکی از بحرهای شعر که از تکرار سه یا چهار بار «مستفعلن» به دست می‌آید.

              رجس

              (رِ) [ ع. ] (اِ.)
              ۱- پلیدی.
              ۲- گناه.

                Scroll to Top