(زَ) (ص مر.)
۱- کسی که نفرینش مؤثر باشد.
۲- کنایه از: قلم.

(ص مر.) کنایه از: سخت دل و ظالم.

(فِ) [ فا – ع. ] (ص مر.) مجازاً بدکردار.

(گِ رِ تَ) (مص ل.) طعنه زدن.

(غُ) (اِ.) (عا.)
۱- فرزندان خردسال و اقوام نزدیک کسی.
۲- شور و غوغا و آشوب.
۳- گریه و ناله.

(چِ) (اِمصغ.) پرنده‌ای است از راسته کلاغ‌ها، کمی کوچک تر از کلاغ با پاهایی داراز و قوی.

(غَ) (ص نسب.) به رنگ زاغک، سیاه.

(اِمر.) آلتی است آهنی، سر کج و دسته دار که با آن زمین را بکنند.