(~.) (ص فا.) تیز و تند.

(~. تَ) (مص م.)
۱- خوار شمردن.
۲- (مص ل.) مسامحه کردن.

(~. دَ) (ص مر.)۱ – ماهر.
۲- تر – دست.
۳- خوش یُمن.

(~.) [ فا – ع. ] (ص مر.)
۱- خوشحال، خندان.
۲- بی تکلف، بی تکبر.
۳- چست، چالاک. (?(سبکسار (~.) (ص مر.)
۱- خوار، فرومایه.
۲- بی وقار.
۳- بی خرد.

(~. یَ یا یِ) (ص مر.) کنایه از: زودگذر.

(~. سَ) (ص مر.)
۱- بی وقار.
۲- بی قیمت.

(~. سَ. کَ دَ) (مص مر.) (عا.) سنجیدن، تأمل کردن.

(سَ. ش) [ ع – فا. ] (اِمر.) جنبه‌ای از ادبیات که به بررسی و مطالعه در سبک شاعر و یا نویسنده‌ای معین یا آثار ادبی یک دوره تاریخی می‌پردازد.

(~. عِ) [ فا – ع. ] (ص مر.) تندرو.

(~.) (ص فا.) چالاک.