سبک لقا
(~. لِ) [ فا – ع. ] (ص مر.)گشاده – رو، بشاش.
(سَ بَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- بارانی که از ابر برآمده و تا زمین نرسیده باشد.
۲- بینی.
۳- دشنام.
۴- خوشه، سنبل.
۵- پرده چشم که از ورم عروق چشم که در سطح ملتحمهاست واقع شود و بدان در پیش نظر غباری پدید آید.
۶- موی و رگهای سرخ که در چشم پدید آید.