(سَ) (اِ.) شعر.

(سَ) (اِ.) شعر.

(سَ دَ) (اِ.)
۱- شعر.
۲- قافیه شعر.

(س) [ معر. ] (اِ.) شلوار.

(سَ) (اِ.) افسری که دارای درجه بالاتر از ستوان و پایین تر از سرگرد است و فرماندهی یک گروهان را بر عهده دارد.

(سُ) [ په. ] (اِ.)
۱- آواز نشاط انگیز یا مهیج.
۲- شعر حماسی که با آهنگ خوانده شود.
۳- آواز یا نغمه طرب انگیز که چند تن با هم و با یک آهنگ بخوانند.