اذله

(اَ ذِ لِّ) [ ع. ] (ص.)
۱- جِ ذلیل ؛ ذلیل شدگان.
۲- جِ ذلول ؛ نرم دلان.

    اذمه

    (اَ ذِ مِّ) [ ع. ] (اِ.) جِ ذمام و ججِ ذمه ؛ حق و حقوق.

      اذن

      (اِ) [ ع. ]
      ۱- (مص م.) رخصت دادن، اجازه دادن.
      ۲- (اِمص.) فرمان، رخصت، اجازه.

        اذناب

        ( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ ذَنَب.
        ۱- دم‌ها، دنبال‌ها.
        ۲- بندگان، کنیزکان.

          اذهاب

          ( اِ ) [ ع. ] (مص م.)
          ۱- بردن، دور کردن.
          ۲- جاری ساختن.
          ۳- زراندود کردن.

            پیمایش به بالا