(سُ هَ) [ ع. ] (اِ.) بَرَک ؛ ستاره‌ای از قدر اول در نیم کره جنوبی آسمان در صورت فلکی «کشتی» یا «سفینه» که در آخر فصل گرما طلوع می‌کند و میوه‌ها در آن وقت می‌رسند، و چون در یمن کاملاً مشهود است، آن را سهیل یمن یا سهیل یمانی خوانند.

[ په. ] (اِ.) جانب، طرف.

[ تر. ] (اِ.) آب.

(اِ.) نور، روشنایی.

(اِ.) طرز، روش.