(شُ. گُ) [ ع – فا. ] (ص فا.) سپاس گزار.

(شَ یا ش کَ لَ) (ص مر.)
۱- کسی که یکی از دو لبش چاک داشته باشد.
۲- کنایه از: شیرین گفتار، معشوق.
۳- گونه‌ای نان شیرینی.

(ش کَ رَ دَ یا دِ) (ص فا.)۱ – شکار – کننده.
۲- درهم شکننده.

(ش کَ رَ) (ص فا.)
۱- نگهبان و مربی مرغان شکاری.
۲- صیاد.

(شَ کَ) (ص نسب.)
۱- منسوب به شکر، شکری.
۲- شیرین.

(ش کَ)
۱- (مص مر.) شکسته شدن، مغلوبیت.
۲- (اِمص.) زیان، خسارت.

(ش کَ تَ) [ په. ]
۱- (مص م.) خرد کردن.
۲- مغلوب ساختن.
۳- تا کردن.
۴- شکار کردن.
۵- (مص ل.) خرد شدن.
۶- مغلوب شدن.
۷- تعظیم کردن، دو تا شدن.
۸- تکیده شدن.

(~. بَ) (ص فا.) کسی که استخوان‌های شکسته یا از جا در رفته را جا می‌گذارد.