ص

[ ع. ] (اِ.) نشانه اختصاری و رمز «صلی اللّه علیه». گاه آن را به صورت ص. نویسند.

    صابر

    (بِ) [ ع. ] (اِفا.)
    ۱- صبر کننده و بردبار.
    ۲- یکی از نام‌های خداوند متعال.

      صابون

      [ یو. ] (اِ.) محصولی است ساخته شده از نمک‌های پتاسیم و اسیدهای چرب که در ترکیب با آب ایجاد کف می‌کنند و از آن برای شستشوی لباس و بدن استفاده می‌شود. ؛ ~ کسی به تن کسی خوردن کنایه از: با آن کس سر و کار داشتن و خسارت و آسیب دیدن.

        صابون زدن

        (زَ دَ) [ یو – فا. ] (مص م.) شستن چیزی با صابون. ؛ ~ به دل (عا.) امید چیزی را در سر پروراندن.

          صابی

          (بِ) [ ع. صابی ء ] (اِ. ص.) کسی که از دین خود برگشته و به دین دیگری گرویده باشد.

            صاحب

            (حِ) [ ع. ] (اِفا.)
            ۱- معاشر.
            ۲- هم – صحبت، همراه.
            ۳- مالک.

              صاحب

              مرده (~. مُ دِ) (ص مر.)
              ۱- بدون صاحب، آن که یا آن چه صاحبش مرده باشد.
              ۲- بدون صاحب نوعی نفرین به معنی کاش دارنده اش می‌مرد.

                صاحب

                شریعت (~. شَ عَ) [ ع. ] (ص مر.)
                ۱- آن که شریعتی آورده، پیغمبر.
                ۲- پیغمبر اسلام.

                  Scroll to Top