(طَ یا طِ وَ) [ ع. طلاوه ] (اِمص.)
۱- خوبی، نیکویی.
۲- شادی، شادمانی.

(طَ یَ) [ ع – فا. ] (حامص.) طلایه بودن.

(~.) [ ع – فا. ] (ص فا.)
۱- فرمانده مقدمه سپاه، رییس جلوداران.
۲- هر یک از افراد طلایه.

(طَ) [ ع – فا. ] (ص نسب.)
۱- منسوب به طلا.
۲- ساخته شده از طلا.
۳- دارای رنگ زرد.
۴- (کن.) بسیار باشکوه.

(طَ لَ) [ ع. ]
۱- (مص م.) خواستن.
۲- (اِمص.) خواست، خواهش.
۳- در فارسی پولی که به عنوان قرض به کسی داده باشند.