(هِ رُ صَّ) [ ع. ] (ص مر.) دارای ظاهر خوب و فریبنده.

(هِ) [ ع – فا. ] (ص فا.) آن که فقط به ظواهر امر توجه دارد، آن که قادر به دقت در عمق مسایل نیست.

(~.) [ ع – فا. ] (حامص.)
۱- وضع یا حالتی غیرواقعی، تظاهر.
۲- آراستن و خوب جلوه دادن ظاهر.

(~.) [ ع. ] (ص نسب.)
۱- منسوب به ظاهر.
۲- قشری.
۳- کسی که به ظاهر آیات قرآن توجه می‌کند.

(ظَ فَ) [ ع. ظرافه ]
۱- (مص ل.) زیرک شدن.
۲- ماهر گردیدن.
۳- (اِمص.) زیرکی.
۴- مهارت.
۵- خوش زبانی، نکته سنجی.
۶- خوش اندامی، زیبایی.