(کِ) [ ع. ] (اِفا.) گوشه گیرنده، کسی که در مسجد یا هر جای دیگر برای عبادت گوشه بگیرد.

(لْ) [ ع. ] (ص فا.) برافراشته.

(لِ) [ ع. ] (اِفا.) دانا، دانشمند.

(لَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- دنیا، هستی.
۲- موجودات.
۳- (عا.) نمادی برای بزرگی، عظمت.
۴- حیطه، محدوده ؛ عالم هنر، عالم مستی.
۵- حالت، وضعیت.
۶- هر کدام از دو جهان فانی و باقی، هر کدام از دنیا و آخرت. ؛ ~ و آدم کنایه از: همه مردم.

(لَ) [ ع – فا. ] (ص نسب.) منسوب به عالم، جهانی، سکنه جهان. ج. عالمیان.

(جِ) [ ع. ] (اِمر.)
۱- آستانه بلند، آستان رفیع.
۲- عنوانی که هنگام خطاب افراد محترم به کار می‌رود.

(نَ سَ) [ ازع. ] (ص مر.) والاتبار، عالی نژاد.