عده

(عُ دِّ) [ ع. عده ] (اِ.) نک عُدَّت.

    عده

    (عِ دِّ) [ ع. عده ] (اِ.)
    ۱- شمار، شماره.
    ۲- روزهای حیض زن.
    ۳- مدت زمانی پس از طلاق یا فوت شوهر که زن نباید شوهر کند.

      عدو

      (عَ) [ ع. ] (اِ. ص.) دشمن، خصم. ج. اعداء.

        عدواء

        (عُ دَ) [ ع. ] (اِ.)
        ۱- زمین خشک، سخت.
        ۲- جایی که در آن آرامش نتوان یافت.
        ۳- دوری جا.

          عدوان

          (عُ) [ ع. ]
          ۱- (مص ل.) دشمنی کردن.
          ۲- ستم کردن بر کسی.
          ۳- (اِ.) دشمنی، ظلم.

            عدول

            (عُ) [ ع. ]
            ۱- (مص ل.) بازگشتن، برگشتن از ر اه.
            ۲- (اِمص.) بازگشت.

              عدول

              (~.) [ ع. ] (ص.) جِ عادل.
              ۱- عدل دهندگان.
              ۲- مردمان صالح برای شهادت در محضر قاضی یا حاکم.

                عدوی

                (عَ وا) [ ع. ]
                ۱- (اِمص.) سرایت بیماری و تجاوز آن.
                ۲- (اِ.) بیماری واگیردار.

                  عدید

                  (عَ) [ ع. ]
                  ۱- (اِ.)شمار، شماره.
                  ۲- (ص.) شمرده شده.

                    Scroll to Top