عریش

(عَ) [ ع. ] (اِ.)
۱- کجاوه، هودج.
۲- کلبه، کومه.
۳- چفت انگور.

    عریضه

    (عَ ض) [ ع. عریضه ] (اِ.)
    ۱- (ص.) مؤنث عریض.
    ۲- عرض حال، نامه یا در – خواستی که کسی به شخص بالاتراز خود می‌نویسد.

      عریف

      (عَ) [ ع. ] (ص.)
      ۱- شناسنده، عارف.
      ۲- کارگزار قوم. ج. عرفاء.

        عریکه

        (عَ کَ یا کِ) [ ع. عریکه ] (اِ.) خلق و خوی.

          عرین

          (عَ) [ ع. ] (اِ.)
          ۱- بیشه، انبوه درخت.
          ۲- جایگاه شیر و گرگ و کفتار.

            عز

            (عِ زّ) [ ع. ]
            ۱- (مص ل.) ارجمند شدن، عزیز شدن.
            ۲- (اِمص.) ارجمندی.

              عزا

              (عَ) [ ع. عزاء ]
              ۱- (مص ل.) شکیبایی کردن.
              ۲- (اِمص.) صبر و شکیبایی، شکیبایی در مصیبت.
              ۳- سوگواری.
              ۴- (اِ.) در فارسی به معنای سوگ، ماتم.

                عزا گرفتن

                (عَ. گِ رِ تَ) [ ع – فا. ] (مص ل.)
                ۱- برگزاری مراسم سوگواری.
                ۲- (عا.) به شدت غمگین بودن، غصه دار بودن.

                  Scroll to Top