عکه

(عَ کِّ) (اِ.) عقعق، زاغ پیسه.

    علاج

    (عِ یا عَ) [ ع. ]
    ۱- (مص م.) درمان کردن.
    ۲- (اِمص.) درمان، معالجه.
    ۳- (اِ.) چاره.

      علاف

      (عَ لّ) [ ع. ] (اِ. ص.)
      ۱- علوفه فروش.
      ۲- برنج فروش.
      ۳- (عا.) بیکار، باطل.

        علافی

        (~.) [ ع – فا. ]
        ۱- (حامص.) برنج – فروشی، علوفه فروشی.
        ۲- (عا.) هرزه گردی، بیهودگی، بیکاری.

          علاقه

          (عَ قِ) [ ع. علاقه ]
          ۱- (مص م.) دوست داشتن.
          ۲- (اِمص.) دوستی.
          ۳- پیوند، ارتباط، وابستگی. جِ علائق.

            علاقه

            (عِ قِ) [ ع. علاقه ] (اِ.)
            ۱- رشته و بندی که چیزی را به آن بیآویزند.
            ۲- بند کمان و تازیانه.
            ۳- میوه‌ای که از درخت آویزان باشد؛ جِ علائق.

              علاقه بند

              (~. بَ) [ ع – فا. ] (ص فا.) کسی که از ابریشم رشته و قیطان می‌بافد.

                علالا

                (عَ) (اِصت.)
                ۱- بانگ و شور و غوغا، علالوش.
                ۲- (کن.) سخن پهلودار.

                  علام

                  (عَ لّ) [ ع. ] (ص.) دانشمند، بسیار دانا.

                    Scroll to Top