اسم مصدر علو (عُ لُ وّ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) بالا رفتن. ۲- بلند قدر شدن، مرتبه یافتن. ۳- (اِمص.) بزرگی، بلندی قدر.
صفت مرکب علی البدل (عَ لَ لْ بَ دَ) [ ازع. ] (ص مر.) کسی که در کمیته یا هیأتی جانشین دیگری گردد، جانشین.