(عِ) [ ع. ] (حراض.) نزد، پیش، نزدیک.

(عِ دَ لْ لُ) [ ازع. ] (ق مر.) وقت لزوم، هرگاه لازم شود.

(عِ دَ لْ مُ لِ بَ) [ ازع. ] (ق مر.) هنگام مطالبه، در هنگام خواستن.

(عَ عَ نَ یا نِ) [ ع. عنعنه ] (مص م.)
۱- تلفظ کردن همزه مانند عین.
۲- نقل حدیث و روایت از چند تن به ترتیب از پایین به بالا.

(عُ نْ) [ ع. ] (اِمص.) شدت، قساوت، درشتی.