(~. گِ رِ تَ) [ ع – فا. ] (مص م.) محک زدن، درصد عیار سکه را سنجیدن.

(عِ فَ) [ ع. عیافه ] (مص ل.) فال گرفتن از روی پرواز پرنده.

(~.) [ ع – فا. ] (ص مر.) کسی که خانواده و فرزند زیاد دارد.

(~. مَ) [ ع – فا. ] (ص مر.) کسی که دارای عیال باشد، عیال وار.

(ی) (~.) [ ع – فا. ] (ص فا.)
۱- کسی که تفحص بدی‌ها و معایب دیگران کند، تا آن‌ها را آشکار سازد.
۲- بدگوی مردمان.

(~.) [ ع – فا. ] (ص مر.)
۱- معیوب، دارای نقص.
۲- مقصر، گناهکار.