غنه

(غُ نِّ یا نَُ) [ ع. غنه ] (اِ.)
۱- آوازی که از بینی بیرون آید.
۲- تحریری است از موسیقی که در هنگام غنا و سراییدن به خیشوم بینی ادا کنند. ؛ارباب ~ آوازخوانان.

    غنوده

    (غُ دِ) (ص مف.)
    ۱- به خواب رفته.
    ۲- آسوده.

      غنی

      (غِ نا) [ ع. ]
      ۱- (مص ل.) توانگر شدن.
      ۲- (اِمص.) بی نیازی، توانگری.

        غنی

        (غَ) [ ع. ] (ص.)
        ۱- توانگر.
        ۲- بی نیاز.

          غنیم

          (غَ) [ ع. ] (اِ.)
          ۱- غنیمت.
          ۲- در فارسی به معنای دشمن.
          ۳- حریف در کُشتی.

            Scroll to Top