(اِ) (اِ.) سیخی که در تون حمام و تنور نانوایی به کار می‌رود؛ کفچه آتشدان، آتش کش، بیلچه، خاک انداز.

(~.) (اِ.) ظرفی فلزی که برای بردن گل و گچ در بنایی به کار برند.

(اِ سْ مْ) [ فر. ] (اِ.)۱ – مُهر، مُهری که روی کاغذ می‌زنند.
۲- جعبه‌ای کوچک حاوی بالشتک آغشته به جوهر، جوهرگین. (فره).

(اَ نُ فِ) [ انگ. ] (اِ.) دارویی که به عنوان مسکن و تب بر تجویز می‌شود.

( اَ ) (اِ.) جای خواب، آرامگاه.

( اُ ) [ په. ] (اِ.)بخشی از کشور که شامل چندین شهرستان می‌شود.

( اُ ) [ په. ] (اِ.)حاکم ایالت، فرمانروای یک استان.