(فَ) (ص فا.) در ترکیب به معنی فرساینده آید، به معانی ذیل ؛ الف – خسته – کننده، رنج دهنده. ب – محو کننده، نابود – کننده. ج – ساینده: گردون فرسای.

(فَ یِ) (اِمص.) فرسودن.

(فَ دَ) (مص م.) فرسودن.

(فِ رِ دَ) (مص م.) روانه کردن، راهی کردن.

(فِ رِ دِ) (ص مف.)
۱- روانه کرده.
۲- سفیر.
۳- پیغامبر، رسول.

(فِ رِ تَ دِ یا دَ) (ص فا.)
۱- آن که چیزی را به جایی می‌فرستد، گسیل دارنده.
۲- دستگاهی که به کمک امواج الکترومغناطیس، صوت یا تصویر قابل دریافت منتشر می‌کند.

(فِ رِ تِ) (ص مف.) نک فرستاده.