(فُ) (ص فا.) تابان، درخشان.

(فُ دَ)(مص م.)= فروزانیدن: روشن کردن، درخشان کردن.

(فُ فَ) (ص مر.) دارای فر و شکوه و درخشان.

(فُ زِ) (اِمص.) روشنایی، تابش.

(فُ زَ دِ) (ص فا.) روشن کننده.

(فُ دَ) (مص م.) افروختن، روشن کردن.

(فُ دِ) (ص مف.) افروخته، روشن شده.

(فُ نِ) (اِمر.) آتشگیره، چیزی که با آن آتش روشن کنند.