(فَ یا فُ شَ) (اِ.) غله‌ای که در آسیا اندازند تا خرد شود و بشکند و از آن طعام کرده بخورند، بلغور.

(فُ) [ ع. ] (اِ.) جِ فرع ؛
۱- شاخه‌ها.
۲- ریشه‌هایی که از یک بیخ برآمده باشد.
۳- اموری که پیرو یک اصل باشند.
۴- علم فقه.

(فُ) (اِ.) روشنی، پرتو.