(فَ فِ) (اِ.) آواز پرتاب شدن پیاپی تیر از کمان.

(فِ ش) (اِ.) صدای فش فش مار هنگام حمله کردن.

(فِ فِ ش) (اِ.) ابزاری که در داخل آن مواد محترقه تعبیه شده و پس از احتراق به هوا رود.

(فَ) [ ع. ] (اِ.) مرد بددل و ترسنده و سست.

(فِ) [ ع. ] (اِ.)
۱- پرده هودج.
۲- فرشی که زنان بر آن نشینند.

(فَ یا فِ شَ) [ معر. ] (اِ.) لوله فلزی کوتاه حاوی باروت، چاشنی و گلوله.

(فَ صّ) [ ع. ] (اِ.) رگ زن، کسی که کارش رگ زدن و خون گرفتن است.