(فُ) [ ع – فا. ] (حامص.)
۱- مداخله بی جهت در کار دیگران.
۲- یاوه گویی.

(فِ ضّ) [ ع. ] (ص نسب.) از نقره (ساخته)، سیمین.

(فَ حَ) [ ع. فضیحه ] (اِمص.)
۱- عیب.
۲- رسوایی، بدنامی ؛ ج. فضائح.

(فَ یا فِ نَ) [ ع. فطانه ]
۱- (مص م.) درک کردن، زیرک و دانا بودن.
۲- (اِمص.) ادراک، دریافت.
۳- زیرکی، هوشیاری.

(فِ طْ) [ ع. ] (مص ل.) باز کردن روزه.

(فِ طْ) [ ع. ] (ص نسب.) ذاتی، طبیعی.