فطریه

(فِ طْ یِّ) [ ع. فطریه ] (اِ.) آنچه از پول یا جنس که باید در روز عید فطر به مستمندان داده شود.

    فطن

    (فَ طِ) [ ع. ] (ص.)
    ۱- زیرک، باهوش.
    ۲- دانا.

      فطنت

      (فِ طْ نَ) [ ع. فطنه ] (اِمص.)۱ – زیرکی، هو شیاری.
      ۲- دانایی، ج. فطن.

        فطور

        (فُ) [ ع. ] (اِ.) جِ فَطúر؛ شکاف‌ها.

          فطیر

          (فَ) [ ع. ] (اِ.) خمیری که خوب ور نیامده باشد.

            فظ

            (فَ ظّ) [ ع. ] (ص.) درشت خو و بدزبان.

              فظاظت

              (فَ ظَ) [ ع. فظاظه ]
              ۱- (مص ل.) درشت خوی و بد زبان شدن.
              ۲- (اِمص.) درشت خویی، بدزبانی.

                فظیع

                (فَ) [ ع. ] (ص.) کاری که در شناعت و بدی از حد درگذشته.

                  Scroll to Top