(فَ) [ سغ. ] (اِ.) = بغ: ۱- بت، صنم. ۲- معشوق، دلبر. ۳- زیبارو.
(فَ یا فُ)(ص.)۱ – ابله، نادان. ۲- حرام – زاده.
(فَ) (اِ.) = افغان: ۱- آه، ناله. ۲- بانگ، فریاد.
(فَ غِ) (اِمر.) ۱- بتخانه، بتکده. ۲- حرمسرا. ۳- خوب رو، کنیز خوب رو.
(فَ غْ) (اِمر.) نک بغپور.
(فَ غَ) (اِ.) رقص، جست و خیز.
(فَ غْ ر)(ص مر.) مانند بت یا مجسمه ساکت و بی روح.
(فَ) [ ع. ] (اِ.) جِ فقاره ؛ مهرههای پشت، مهرههای ستون فقرات.
(فَ ر ِ) [ ع. فقاره ] (اِ.) مهره پشت.
(فُ قّ) [ ع. ] (اِ.) معربِ فوگان. شرابی که از جو یا مویز یا برنج گرفته شود.
