(قُ زُ) [ ع. ] (اِ.) رود بزرگ، دریای پرآب.
(~.) [ ع. قلعی ] (اِ.) ارزیز؛ فلزی است قابل تورق، نرم و نقرهای رنگ.
(قَ لْ) [ ع. ] (مص م.) از ریشه برآوردن.
(قَ عَ یا عِ) [ ع. قلعه ] (اِ.) دژ، حصار. ج. قلاع.
(~. بَ) [ ع – تر. ] (حامص.) قلعه داری، دژبانی.
(قَ) (اِ.) ۱- قلع. ۲- نوعی شمشیر.
(قَ لِ) [ ع. ] (ص.) بی آرام.
(قِ لِ) [ تر. ] (اِ.) عادت مخصوص، خوی خاص.
(قَ لَ) [ ع. ] (اِمص.) بی آرامی، پریشانی.
(قُ لُ) [ تر. ] (اِ.) رشوه، باج.
