(کَ. کُ) (ص مر.) کنایه از: مغرور، خودپسند.

(~. نَ) (ص مر.) بدذات، بداصل.

(کَ جَ) (اِمصغ.)
۱- میله آهنی است سرکج و دسته دار که فیلبانان با آن فیل را به هر طرف که خواهند برند.
۲- هر آلت فلزی یا چوبی سرکج.

(کَ) (ص مر.) کج و معوج، ناراست.