(کُ) (اِ.) وزغ، غوک.

(کَ) [ طبر. ] (اِ.) قلعه یا ده بزرگی که بر سر کوه و یا پشته بلندی ساخته باشند.

(کَ تِ) (اِ.) نک کلات.

(کَ) (اِ.) پیاله، پیاله شراب خوری یا قهوه خوری.

(کِ) [ انگ. ] (اِ.) دستگاهی در اتومبیل برای قطع یا وصل کردن نیرو از موتور به جعبه دنده که توسط پدالی در زیر پای راننده صورت می‌گیرد.