(کُ لَ) (ص.) خدمتکار.
(کَ لَّ. زَ دَ) [ ع – فا. ] (مص ل.) خیمه زدن.
(کَ لِ شَ) (ص مر.) (عا.) یک دنده، لجوج.
(~. گُ دِ) (ص مر.)۱ – آن که سرش بزرگ و گنده باشد. ۲- (عا.) صاحب نفوذ.
(~. مُ عَ لَ)(ص مر.) (عا.) سرنگون، واژگون.
(کُ) (اِ.) ۱- رییس محله، کلانتر. ۲- رییس هر صنف از کسبه.
(کُ) (اِ.) رخنه گرفتن و وصل کردن چیزی به چیزی دیگر.
(کُ) [ فر. ] (اِ.) باشگاه، انجمن، کانون.
(کُ بَ دَ یا دِ) (اِمر.) = کلونده: بزرگ بندگان، مهتر غلامان.
(کُ یا کَ تَ) (اِ.) چوبی باشد که گازران و دقاقان جامه را بدان دقاقی کنند؛ کدنگ.
