(دِ) (ص.) رسوا، بدنام.
(اِ.) کاهلی، تنبلی.
(کَ) (اِ.) ۱- اندوه، ملالت. ۲- خفه کردن، خفگی.
(رَ) (ص مر.) پاک، پاکیزه، لطیف.
(زَ)(ص مر.)پادشاه بزرگ و عظیم الشأن.
(سَ) [ ع. کیاسه ] (اِمص.) ۱- زیرکی، تیزهوشی. ۲- دانایی، فراست.
(اِ.) گیاه، علف.
(کَ گَ) (ص مر.)۱ – بی معنی، نامناسب. ۲- درشت، ناهموار.
(ک یّ) [ ع. ] (ص.) پیمانه کننده، کیلی پیماینده.
(کَ) (اِ.) جِ کی ؛ پادشاهان.
