(گِ) (اِ.) زنبور عسل، نحل.

(گَ بَ) (اِ.)
۱- نوعی سنگ که از آن دیگ و کاس ه و امثال آن درست می‌کنند.
۲- خیمه که به یک ستون برپای باشد.

(گَ بُ گَ یا گِ) (اِ.) = گبورگه: آلتی است مانند کمان و کشتی گیران با آن در گود زورآزمایی کنند.

(گَ بَ) (اِ.) نک کبست.

(گَ بِّ) (اِ.) نوعی گلیم دست باف خاص ایران که نقشه اش از داستانی حکایت می‌کند.

(~.) (اِ.) شیشه حجام که بدان حجامت کنند، شاخ حجامت.

(گَ) (اِ.) سخن، حرف، گفتگوی دوستانه.