گروگر

(گَ رُ گَ)
۱- (ص.) قابل پرستش، معبود.
۲- خدای تعالی.

    گروه

    (گُ) [ په. ] (اِ.)
    ۱- دسته، جمعیت.
    ۲- امت، فرقه.
    ۳- واحدی از سربازان شامل ۹ نفر.
    ۴- امتیاز کارمند از جهت مدرک تحصیلی و سابقه کار که خود به چند پایه تقسیم می‌شود.
    ۵- اصطلاحی است که در دانشگاه‌ها به جای کلمه انگلیسی دپارتمان یعنی جزوی از دانشگاه که در آن دروس مشابه و مربوط به یکدیگر تدریس می‌شود اطلاق می‌کنند. مثلاً: گروه آموزش ادبیات فارسی و مانند آن.

      گروهان

      (گُ) (اِ.)
      ۱- جِ گروه ؛ گروه‌ها، دسته‌ها.
      ۲- در اصطلاح ارتش یک دسته سرباز از ۱۴۰ تا ۱۷۰ نفر.

        گروهبان

        (گُ) (اِمر.) مسئول تعلیم سرباز و این درجه‌ای است بالاتر از سرجوخه. شامل سه رتبه: گروهبان سوم، گروهبان دوم و گروهبان یکم.

          گروهک

          (گُ هَ) (اِمصغ.)
          ۱- گروه کوچک.
          ۲- حزب یا جمعیت سیاسی کوچک یا بی اهمیت.

            گروهه

            (گُ هِ) (اِ.) گلوله، گلوله‌ای که از پنبه، خمیر یا هر چیز دیگر باشد.

              پیمایش به بالا