(گَ زَ گَ) (اِمر.) شکرک مترشح از بوته‌های گز را گزانگبین گویند. این شکرک سفت و شکننده و دارای قند و الکل‌های مختلف است و خواص دارویی دارد. از جمله به عنوان مسهل جهت اطفال و ضد راشیتیسم استعمال می‌شود. به علاوه ازآن نوعی شیرینی به نام گز درست می‌کنند.

(گَ وَ) (ص فا. ق حا.) شتابان، به تعجیل.

(گَ دَ) (مص م.) گزیدن.

(گُ زَ دَ) (مص م.) علاج کردن، چاره نمودن.

(گُ زِ دَ) (مص م.) علاج کردن، چاره کردن.

(گَ زِ) (اِمص.) گزیدن.

(گَ زَ) (اِ.)
۱- مزه، چیزی که با آن تغییر ذائقه دهند.
۲- سرما زده.
۳- موقع، فرصت مناسب.
۴- (عا.) بهانه، دستاویز. ؛ ~دست کسی دادن یا افتادن: بهانه یا مدرک به دست کسی افتادن یا دادن.